powrót

Jesteś tutaj: Strona główna \ Artykuły \ Uczeń autystyczny – cele terapeutyczne, edukacyjne, wymagania

Uczeń autystyczny – cele terapeutyczne, edukacyjne, wymagania

09:37 23-10-2012

Dla kogo: Nauczyciele , Rodzice

Kategoria: System pomocy psychologiczno-pedagogicznej , Uczeń ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi

Nowe przepisy o systemie pomocy psychologiczno-pedagogicznej nakładają na zespoły utworzone dla ucznia o specjalnych potrzebach edukacyjnych obowiązek opracowani indywidualnego programu edukacyjno-terapeutycznego.

Aby Państwu w tym pomóc przygotowaliśmy przykładowe cele edukacyjno-terapeutyczne oraz dostosowania wymagań dla ucznia z autyzmem.

Uczeń autystyczny
Cele edukacyjno-terapeutyczne:
-  kształtowanie umiejętności samoobsługowych oraz samodzielności w  życiu codziennym;
- kształtowanie kontaktów społecznych i nauka zachowań społecznie akceptowanych;
-  pomoc dziecku w uwalnianiu się od zachowań niepożądanych (sensoryzmów, zachowań agresywnych);
- nauka umiejętności przebywania w grupie oraz opanowania umiejętności wspólnej zabawy i pracy;
- kształtowanie rozumienia mowy oraz dostępnych sposobów komunikacji alternatywnej;
- wykształcenie motywacji do komunikowania się;
- nauka komunikowania się z otoczeniem;
-  kształtowanie umiejętności naśladownictwa ruchowego oraz werbalnego;
- wzbudzanie zainteresowania otoczeniem;
- poprawa umiejętności spostrzegania, odbioru i przetwarzania informacji napływających z otoczenia;
- kształtowanie orientacji w schemacie ciała oraz przestrzeni;
-  usprawnianie motoryczne;
- kształtowanie umiejętności aktywnego spędzania wolnego czasu;
-  rozwój funkcji poznawczych;
- zmniejszanie i redukowanie zachowań utrudniających naukę;
- generalizowanie i utrzymywanie efektów uczenia się;
- odkrycie i rozwijanie indywidualnych możliwości i uzdolnień;
- wypracowanie gotowości do nauki szkolnej;
- nauczenie zwrotów inicjujących rozmowę;
 - nauczenie proszenia o pomoc i sygnalizowania trudności.

Dostosowanie wymagań:
- regularne zdobywanie uwagi dziecka przed sytuacją komunikacyjną;
- zwracanie się do dziecka bezpośrednio;
- unikanie metafor i komunikatów niejasnych;
- korzystanie z języka gestów;
- stosowanie metod demonstracyjnych;
- utrzymywanie kontaktu wzrokowego z dzieckiem;
- uważne wsłuchiwanie się w wysyłane komunikaty;
 - przekazywanie precyzyjnych instrukcji;
- stosowanie parafrazy;
- sterowanie uwagą dziecka w wypadku zachowań echalalicznych;
- zwracanie uwagi na poprawne używanie zaimków osobowych;
- częste inicjowanie kontaktu;
- zachęcanie do zabaw i współpracy;
- modelowanie właściwych zachowań społecznych dziecka;
- zachęcanie do zawierania przyjaźni;
- prezentowanie przykładów wyrażania emocji;
- zmotywowanie ucznia do pisania pamiętnika;
- zwracanie uwagi na niebezpieczeństwa;
- redukowanie poziomu stresu;
- uprzedzanie o zmianach;
- precyzyjne planowanie czynności;
- wzmacnianie zachowań pozytywnych;
- ignorowanie zachowań niepożądanych;
- unikanie zbyt intensywnego światła, hałasu i bodźców rozpraszających;
- rozwijanie mocnych stron dziecka;
- stosowanie wzmocnień pozytywnych.

Opracował redaktor Edurady na podstawie Materiałów Szkoleniowy dla Nauczycieli APS i MEN

Zapraszamy do dyskusji na temat artykułu na naszym facebooku



Dodaj komentarz

Nie możesz pisać komentarzy zanim się nie zalogujesz.. Logowanie tutaj.

Komentarze

Nikt nie skomentował jeszcze tej strony

Subskrybuj komentarze przez RSS na tej stronie | RSS dla wszystkich komentarzy

Zadaj pytanie

x

Zapisz się na newsletter

x