Grupa Eko-Tur Instytut Kształceni Eko-Tur Doradztwo Prawne Eko-Tur Baza Nauczycieli Edurada PrimoPsyche
powrót

Jesteś tutaj: Strona główna \ Biblioteka pedagogiczna \ Komunikacja interpersonalna w pracy nauczyciela część 2

Komunikacja interpersonalna w pracy nauczyciela część 2

08:13 15-06-2016

Dla kogo: Dyrektorzy , Nauczyciele , Rodzice

Kategoria: Psychologia i pedagogika , Poradnik wychowawcy , Rozwój osobisty

Komunikacja interpersonalna to jedna z najważniejszych umiejętności w pracy nauczyciela. Zatem choć temat pojawiał się na naszym portalu już wielokrotnie – zawsze z radością do niego wracamy!

Pierwszą część artykułu znajdą Państwo tutaj.

W komunikacji pozawerbalnej ogromne znaczenie mają:

  • mimika twarzy - stanowi źródło informacji na temat stanów emocjonalnych i postaw, takich jak sympatia czy wrogość. Naukowcy stwierdzili, że istnieje sześć głównych rodzajów mimiki odpowiadających następującym emocjom: szczęście, zdziwienie, strach, smutek, gniew, pogarda;
  • kinezjetyka - intencjonalnie lub nieintencjonalnie ciało stale wysyła sygnały poprzez postawę, pochylenie, rozluźnienie, napięcie, gesty;
  • prajęzyk - źródłem informacji są cechy głosu: wysokość, natężenie, tempo mówienia, wahania i inne zakłócenia płynności mowy;
  • kontakt wzrokowy - oczy stanowią najważniejszy obszar wizualnej uwagi - w czasie rozmowy uwaga koncentruje się na oczach przez ok. 43% czasu.

            Praca w szkolnictwie wymaga umiejętnego komunikowania się zarówno z uczniami,   rodzicami, jak i z koleżankami i kolegami z pracy.  Nie wszyscy mają łatwość nawiązywania kontaktów interpersonalnych. Można jednak zadbać o zwiększenie swojej „atrakcyjności komunikacyjnej” pamiętając o kilku zasadach:

  1. Utrzymuj kontakt wzrokowy.
  2. Bądź ożywiony, dużo się uśmiechaj, wyglądaj na zainteresowanego.
  3. Potakuj dla okazania zainteresowania.
  4. Bądź ekspresywny i otwarty.
  5. Stój wyprostowany, pochylaj się do przodu dla okazania zainteresowania.
  6. Podchodź do ludzi blisko, lecz nie za blisko.
  7. Starannie dobierz kolorystykę swego stroju.
  8. Staraj się zrównać potrzebę mówienia z potrzebą słuchania.

            Będąc dzieckiem odczuwałam lęk przed komunikacją z innymi. Z czasem, sytuowana w różnych społecznych rolach, zaczęłam się zmieniać. Konieczność kontaktów z innymi
w dorosłym życiu, zaowocowała dużą łatwością i swobodą komunikacji. Dziś lubię mówić
i słuchać, tylko nie zawsze i nie z każdym mam ochotę porozmawiać, ale to już reakcje mojego umysłu, z którymi nie potrafię i nie chcę dyskutować.

Marzena Rudzewicz

Zapraszamy do dyskusji na temat artykułu na naszym facebooku


Dodaj komentarz

Nie możesz pisać komentarzy zanim się nie zalogujesz.. Logowanie tutaj.

Komentarze

Nikt nie skomentował jeszcze tej strony

Subskrybuj komentarze przez RSS na tej stronie | RSS dla wszystkich komentarzy

Zadaj pytanie

x

Zapisz się na newsletter

x